Van een berg een heuvel maken.

Nog niet zo lang geleden had ik een mooie discussie met mijn dochter (13 jaar). Zij was verbaasd over het feit dat in het programma TeenMom de meeste dames de nodige problemen en obstakels in hun leven hebben. Ik kon niets anders doen dan dat beamen en haar (naar mijn idee) gelijk een wijze les meegeven. De wijze les was: Iedereen heeft problemen. Mijn dochter was verbaasd. Hoe kan dat nu? Bij de meeste mensen merk je dat namelijk niet. Nee, dat klopt dan ook wel weer. Toch heeft ieder mens zijn problemen, alleen weet de één het net beter te verbergen als de ander. En daarbij gaat iedereen anders om met de obstakels en problemen die zij tegen komen. De één ziet het als een berg die beklommen moet worden en de ander ziet een probleem als een heuveltje waar ze even overheen moeten.

 

Ik heb een tijd lang mijn problemen als een berg beschouwd. Het liefst ging ik om de berg heen en beter nog…..ik vermeed de berg. Problemen vond ik maar lastig. Dit zorgde er ook voor dat ik risico’s vermeed. Een nieuwe baan? Ja, dat wilde ik wel, maar zag vooral alle problemen die een nieuwe baan teweeg zouden kunnen brengen. Weer een jaarcontract, weer onzekerheid. Nee liever niet. Elk risico werd zorgvuldig uitgedacht en afgewogen. Ik had angst voor problemen..... Uiteindelijk resulteerde deze angst in vast blijven zitten in hetzelfde. Ik kan niet ontkennen dat ik daar vaak van baalde. Ik wilde wel verder, maar het lukte mij maar niet om over die angst heen te komen. Een verlammende angst die mij niet verder hielp.

 

Al jaren geleden begon bij ons het gesprek over een eventuele verhuizing naar Overijssel. Wij waren beiden elke keer enthousiast, maar het enthousiasme ging altijd al snel verloren op het moment dat de angst voor problemen weer om het hoekje kwam kijken. Mijn enthousiasme kon het elke keer niet winnen van mijn belemmerende gedachtegang.

 

Dat die angst mij niet verder hielp werd mij in de supermarkt nog even goed duidelijk gemaakt. Ik liep tegen (ja, letterlijk) een oud klasgenoot op. We raakten gezellig aan de praat. Zij vertelde mij dat ze net terug was van een reis met haar man en tweejarige zoontje. Ze hadden, backpackend en al, door drie landen gereisd en moest nu toch wel weer erg wennen aan het Nederlandse ‘normale’ leven. Ik zal niet liegen….ik was stik jaloers. Hoe was het toch mogelijk dat sommige mensen alles gewoon maar deden. Kennen deze mensen geen angst? Waarom deed ik dat niet ‘gewoon’. Natuurlijk wist ik het antwoord op die vraag al. Ikzelf en mijn belemmerende gedachtegang waren het probleem dat ik geen risico’s durfde te nemen en niet verder kwam met hetgeen wat ik echt wilde.

 

Toen wij eenmaal wisten wat wij echt wilden ( Lees onze motivatie in blog 2) werd het opeens cruciaal om deze angst te overwinnen. Dat was niet eenvoudig. Ik heb hard moeten werken aan een betere mindset. Een positieve mindset heeft mij geholpen om stappen te durven zetten. Het kost mij nog steeds bloed, zweet en tranen om niet in mijn oude denkwijze terug te vallen maar ik merk wel dat ik nu eindelijk stappen aan het maken ben die mij wel vooruit helpen. Ik heb van mijn berg een heuvel gemaakt. Het advies dat ik in deze kan geven is dat wanneer je je angsten opzij kan zetten, of beter gezegd, je niet laat leiden door je angst, je meer kunt bereiken dan dat je denkt. Ik heb echter de wijsheid niet in pacht, maar de beste man van de onderstaande quote wel. Dus hierbij een wijs advies van Albert E.

 

‘We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het veroorzaakt heeft’.

 

 

 

Volgens mij zo waar als een koe. 

 

 

 

 

Wil je meer weten over belemmerende gedachten? Lees dan hier.

Reactie schrijven

Commentaren: 0