Uit de ratrace! of toch niet?

Inmiddels zitten wij alweer 9 weken in Hengevelde. De tijd lijkt wel te vliegen. Het went erg snel en tot nu toe (maar wat kan je zeggen in 9 weken tijd) bevalt het erg goed. Ik geniet van het nieuwe huis en de omgeving, sterren die ik aan de hemel zie staan doordat er hier weinig kunstlicht is. De meiden doen het ook erg goed. Ook bij hen begint het gevoel van thuis zijn steeds meer te floreren.

 

Wij zijn hier gekomen met als één van onze doelen: meer rust. Die rust hebben we nog niet helemaal gevonden. Elk weekend zit tot nu toe vol met feestjes (o.a. buurtfeest, verjaardagsfeestjes) en de komst van familie. Wat uiteraard erg gezellig is en als voordeel heeft dat wij de buurtbewoners hebben leren kennen en de buurtbewoners ons. We hebben al leuke contacten opgedaan. De mensen zijn hier hartelijk.  Ook is het fijn om familie te kunnen ontvangen, want het gemis is een feit. Het klussen, wat naast het werk gebeurt, schiet nog niet erg op en is de rust die wij willen nog ver te zoeken.

 

Inmiddels ervaren wij wel dat je rust en rust hebt. Je kan rust vinden door een goede wandeling te maken, te genieten van de stilte en door minder punten op je things to do list te hebben staan. Maar je kan ook de rust ervaren door tijd vrij te maken voor mensen en gezellig ergens een biertje te drinken. Het laatste is nu het geval, waardoor wel het eerste in het gedrang komt. Misschien ben ik wel teveel eisend, maar het liefst wil ik beiden. De balans is nu even ver te zoeken.

 

 

Voordat wij aan dit avontuur begonnen vroegen mensen aan mij of ik niet bang was om ook weer op onze nieuwe stek in de ratrace vast te komen zitten. Ik kon die vraag met nee beantwoorden. Ik was daar toen niet bang voor en dat ben ik nu nog steeds niet. Wel merk ik hoe gewend ik ben ‘belangrijke’ dingen laat voorgaan op mijzelf en op het geen wat ik zelf wil. Voor mijn gevoel zijn er nu eenmaal belangrijkere dingen te doen zoals……schoonmaken, koken, klussen en boodschappen doen. Tsjaa….wel dingen die moeten gebeuren, maar wat doorgaans wel kan wachten. Ik moet echt nog leren om mijzelf en mijn gezin op nummer één te zetten. En dan heb ik het vooral over tijd samen besteden of juist kiezen voor ‘me time’. Uit de ratrace stappen, wanneer je daar heel lang ingezeten hebt doe je niet zomaar. Wij zitten nog steeds vast aan een hypotheek en andere vaste lasten. Wij zullen dus ook nog wat werk te verzetten hebben voordat wij ons doel bereikt hebben om werkelijk uit de ratrace te kunnen stappen. Ik denk dan ook dat een vrijer leven begint bij het bewust zijn van tijd. Op het moment dat het je lukt om tijd vrij te maken voor de dingen die jij belangrijk vindt, dan ben je al een heel eind op weg. Zeg een keer nee tegen iets waar je helemaal geen zin in hebt. Voldoe niet aan de verwachtingen van anderen, maar kies je eigen weg. Ik denk dat het daarmee begint. Om financieel uit de ratrace te kunnen stappen is er meer voor nodig. Wij hebben op beide gebieden nog werk te verzetten. De race tegen de ratrace is begonnen!